Οι φωτεινοί προσανατολισμοί του Ερωτικού ποιητή

Ο Οδυσσέας Ελύτης (το πραγματικό όνομα ήταν: Οδυσσέας Αλεπουδέλης) γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης, στις 2 του Νοέμβρη του 1911 και απεβίωσε στην Αθήνα στις 18 του Μάρτη του 1996, αποτελώντας έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές και δοκιμιογράφους, που μελοποιήθηκαν από τους μεγαλύτερους Έλληνες μουσικοσυνθέτες και αποθέωσαν οι κορυφές του είδους όπως ο Μίκης Θεοδωράκης.

Οι προσανατολισμοί του Οδυσσέα Ελύτη κινούνταν στις δεσμίδες από τις φωτεινές αχτίδες του ήλιου, που έκαιγαν τον χρόνο και τους καταμετρητές του, στις ωδές για τον Πικασσό, στην υπέροχη Άνοιξη και τις ευωδιές της, σε κάθε τι άξιο που κερδίζει τη ζωή μέσα από τα «ρω του έρωτα», στους ¨μικρούς ναυτίλους» και στις πανέμορφες ¨ποδηλάτισσες» που  ταξιδεύουν δυτικά και αλαργινά της λύπης μετρώντας και γράφωντας μέσω της διαδρομής τους τα ημερολόγια του κάθε αθέατου πλησίον τους.

 

Ο ζωγράφος του ερωτισμού του 19ου αιώνα

Ο πλέον τολμηρός ερωτικός ζωγράφος του 19ου αιώνα ήταν ο Ούγγρος Mihály Zichy, ένας από τους πιο σπουδαίους ζωγράφους της γενιάς του, της εποχής του και σε κάθε είδος σχολής της εν λόγω τέχνης.
Σπούδασε νομική, ενώ μετά την αποφοίτηση του στράφηκε στην μεγάλη του αγάπη την ζωγραφική όπου για δασκάλους του είχε τους Jakab Marastoni και Ferdinand Georg Waldmüller, με τον τελευταίο να αποτελεί έναν από του σημαντικότερους Αυστριακούς καλλιτέχνες της εποχής του.
Περιόδευε σε όλη την Ευρώπη και ζωγράφιζε την ομορφιά του ανθρώπινου σώματος καθώς και τις αισθησιακές του πλευρές και αναγκαιότητες.
Από το Παρίσι στην Αγία Πετρούπολη και από εκεί ξανά στη Βιέννη, ο εν λόγω αποτέλεσε έναν από τους αγαπημένους καλλιτέχνες της τότε παραπαίουσας Αριστοκρατίας που για καταφύγιο της είχε βρει καλλιτέχνες που αποθέωναν την ηδονή.