32ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου

A3_AfisaPanorama_FINAL

14 μέρες – 2 αίθουσες – 60 ταινίες – 13 πρεμιέρες
5 αφιερώματα – Ειδικές προβολές

(Περισσότερα στην επίσημη σελίδα του οργανισμού)

Με χαρά ανακοινώνουμε το πρόγραμμα του 32ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου,
με αναφορά όλων των ταινιών που προβάλλονται στο πλαίσιο του φετινού φεστιβάλ,
που φιλοξενείται στις κινηματογραφικές αίθουσες
ΤΡΙΑΝΟΝ (21/11- 4/12, Κοδριγκτώνος 21) και ΑΝΔΟΡΑ (28/11- 4/12, Σεβαστουπόλεως 117).


ΤΕΛΕΤΗ ΕΝΑΡΞΗΣ

Πέμπτη 21/11 στις 20.30, στον κινηματογράφο ΤΡΙΑΝΟΝ

IT MUST BE HEAVEN – Elia Suleiman (97’)
Αθηναϊκή πρεμιέρα, παρουσία του σκηνοθέτη

ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
‘Εναρξη: Πέμπτη 28/11 @ ΤΡΙΑΝΟΝ

Προβάλλονται οι ταινίες:

ΑΛΥΤΗ – Μίνως Νικολακάκης (89’) | ΑΝΑΚΡΙΣΗ – Παναγιώτης Πορτοκαλάκης (80’)
ΕΞΟΡΙΑ – Βασίλης Μαζωμένος (110’)) | AJVAR – Ana Maria Rossi (107’)
ÊTRE VIVANT ET LE SAVOIR– Alain Cavalier (98’) | I WILL CROSS TOMORROW – Sebideh Farsi (90’)
GHOST TROPIC – Bas Devos (85’) | MY THOUGHTS ARE SILENT – Antonio Lukich (104’)
PASSED BY SENSOR – Serhat Karaaslan (96’) | STITCHES – Miroslav Terzic (105’)
ΑΦΙΕΡΩΜΑ: 20 ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ KUBRICK
(σε συνεργασία με την Πανελλήνια ‘Ενωση Κριτικών Κινηματογράφου – Π.Ε.Κ.Κ.) ***

O Στάνλεϊ Κιούμπρικ είναι από τους λιγοστούς εκείνους σκηνοθέτες που απέδειξαν πως,
ακόμη και στο ελεγχόμενο από τους στραμμένους αποκλειστικά προς το κέρδος παραγωγούς
του Χόλιγουντ, μπορεί κανείς να γυρίσει ταινίες προσωπικές, που να εκφράζουν τις δικές τους ανησυχίες, τους δικούς τους προβληματισμούς
και να μετατρέψει, αυτό που συχνά χαρακτηρίζουμε ως βιομηχανία του κινηματογράφου, σε καθαρά προσωπική τέχνη.
Κάποια στιγμή, βεβαίως, αναγκάστηκε να φύγει από το Χόλιγουντ και τις πιέσεις του και να μετακομίσει στην Αγγλία (1961),
όπου, ως το τέλος της ζωής του, θα μπορέσει να εκφραστεί με πλήρη ελευθερία και να μας χαρίσει τα μεγάλα του αριστουργήματα
(“Λολίτα”, “SOS Πεντάγωνο καλεί Μόσχα”, “2001: Οδύσσεια του Διαστήματος”, “Το Κουρδιστό Πορτοκάλι”, “Η λάμψη”, “Μπάρι Λίντον”, “Μάτια Ερμητικά Κλειστά”). ‘Ανθρωπος που επεδίωκε την τελειότητα, που κατάφερνε να ελέγχει πλήρως την παραγωγή του (από το σενάριο και τη σκηνοθεσία μέχρι το τελικό μοντάζ),
σε στενή πάντα σχέση με τους ηθοποιούς του, με καινοτόμες ιδέες στη χρήση της κινηματογραφικής γλώσσας αλλά και των τεχνικών μέσων,
με μια φιλοσοφική προσέγγιση στα θέματά του (ορισμένοι μίλησαν για τη σχέση του με το έργο φιλόσοφων όπως ο Νίτσε και ο Χάιντεγκερ),
με ένα έργο που καλύπτει, πάντα με την ίδια ιδιοφυή έμπνευση, τα περισσότερα κινηματογραφικά είδη (φιλμ νουάρ, θρίλερ, γουέστερν,
δράματα εποχής, επιστημονική φαντασία), όλα ιδωμένα μ’ ένα ρεαλισμό, διανθισμένο με χιούμορ (συχνά μαύρο) αλλά και ποιητική διάθεση,
με εξαιρετική φωτογραφία και εμπνευσμένη χρήση της μουσικής, ο Κιούμπρικ, σκηνοθέτης που ο Όρσον Γουέλς ονόμασε
“γίγαντα ανάμεσα στους σκηνοθέτες της νεότερης γενιάς”, προσέφερε ένα έργο που δεν έχει παύσει να επηρεάζει αρκετούς
από τους πιο γνωστούς σύγχρονους σκηνοθέτες, ανάμεσά τους και τους: Μάρτιν Σκορσέζε, Ντέιβιντ Λιντς, Στίβεν Σπίλμπεργκ,
Γούντι Άλεν, Τζορτζ Ρομέρο, Τέρι Γκίλιαμ, Ρίντλεϊ Σκοτ, Πολ Τόμας Άντερσον, Κρίστοφερ Νόλαν, Τιμ Μπέρτον και άλλους.
Ένα έργο που, με αφορμή τα 20 χρόνια από το θάνατό του, παρουσιάζουμε σήμερα, στο 32ο Πανόραμα
για να τον γνωρίσουν οι νεότεροι και να τον απολαύσουν, για μια ακόμη φορά, οι παλιότεροι.

Προβάλλονται οι ταινίες:

A CLOCKWORK ORANGE | BARRY LYNDON | DRSTRANGELOVE | FEAR AND DESIRE
KILLERS KISS | LOLITA | PATHS OF GLORY | THE KILLING

*** Τις ταινίες του αφιερώματος προλογίζουν οι σκηνοθέτες Κώστας Φέρρης και Δημήτρης Παναγιωτάτος,
και οι κριτικοί κινηματογράφου – μέλη της Π.Ε.Κ.Κ. Τάσος Γουδέλης, Κωνσταντίνος Καϊμάκης,
Ιφιγένεια Καλαντζή, Νίνος Φένεκ Μικελίδης και Χρήστος Σκυλλάκος.


ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΩΜΙΚΟΙ

Η σύνθεση μιας σύντομης αλλά περιεκτικής λίστας ταινιών, με πρωταγωνιστές τους ευρωπαίους μετρ
της κωμωδίας αποτέλεσε πολύ απαιτητικό στοίχημα για το φετινό Πανόραμα και ολοκληρώθηκε με γνώμoνα
το ουσιώδες ερώτημα «τι μας κάνει να γελάμε;». Μήπως το κοντράστ περσόνων και χαρακτήρων
και οι συγκρούσεις τους; Μήπως οι αναποδιές ή οι κακοτυχίες που μας συμβαίνουν;  ‘Η τα ακραία
ή εξωπραγματικά σχέδια και οι γκροτέσκες συμπεριφορές; Καταλήξαμε πως αυτό που έχει σημασία είναι η θέση
και η στάση που έχουμε απέναντι στην κάθε ιστορία. Η οπτική μας γωνία δηλαδή, σε συνδυασμό
με τη διάθεσή μας. Συνεπώς, τα πάντα δύνανται να είναι αστεία, αρκεί να θέλουμε να τα δούμε έτσι.
Γι’ αυτό και χαχανίζουμε με την καυστική σάτιρα των Monty Python, καθώς αναζητούν το νόημα της ζωής
και απολαμβάνουμε χαριεντιζόμενοι τον κύριο Hulot, ενώ εκείνος απολαμβάνει τις διακοπές του.
Γι’ αυτό χασκογελάμε με τις κόντρες και τα παθήματα των Stan Laurel και Oliver Hardy και μειδιούμε πονηρά
ή ειρωνικά με την οικτρή αποτυχία των Toto, Vittorio Gassman, Marcello Mastroianni, Renato Salvatori
στο O Κλέψας Του Κλέψαντος. Γι’ αυτό καγχάζουμε με την ανούσια φρενίτιδα των Μοντέρνων Καιρών του Chaplin
ή χαμογελάμε παρηγορητικά με τον μελαγχολικό μεγιστάνα του Yo-Yo ο οποίος έχει τα πάντα εκτός από αγάπη.
Και τέλος, όταν ο Θανάσης Βέγγος παίρνει τ’όπλο του, γι’ αυτό δεν τρομάζουμε αλλά γελάμε δυνατά.
Γιατί καλύτερα να γελάς παρά να κλαις, εκτός αν κλαις από τα γέλια.


Προβάλλονται οι ταινίες:

ΘΑΝΑΣΗ ΠΑΡΕ Τ’ ΟΠΛΟ ΣΟΥ με τον Θανάση Βέγγο (93’)
ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΚΑΙΡΟΙ με τον Charlie Chaplin (87’)
Ο ΚΛΕΨΑΣ ΤΟΥ ΚΛΕΨΑΝΤΟΣ με τους Vittorio Gasman & Marcello Mastroianni (111’)
LES VACANCES DE MONSIEUR HULOT – Jacques Tati (89’)
THE MEANING OF LIFE με τους Monty Python (109’)
YOYO  με τον Pierre Etaix (95’)

STAN LAUREL & OLIVER HARDY tribute
Θα προβληθεί επιλογή βωβών ταινιών μικρού μήκους,
από τη φιλμογραφία του κωμικού διδύμου.


ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΤΟ ΦΙΛΜ ΝΟΥΑΡ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΙΝΕΜΑ

Αλλοτε χάρη στα αστυνομικά μυθιστορήματα αλλά και τα σενάρια του Γιάννη Μαρή («Ο άνθρωπος του τρένου», «Έγκλημα στα παρασκήνια»
και «Έγκλημα στο Κολωνάκι», Αμφιβολίες») κι άλλοτε χάρη στην αγάπη και την επιμονή των Ελλήνων σκηνοθετών για το είδος αυτό,
που γεννήθηκε και αναπτύχθηκε στο Χόλιγουντ τις δεκαετίες του ‘40 και ‘50, το φιλμ νουάρ έκανε, στις αρχές της δεκαετίας του ‘60,
την πρώτη του σημαντική εμφάνιση και στη χώρα μας. Ένας κινηματογράφος που ξεχώρισε χάρη στη «μαύρη» του ατμόσφαιρα
(όλες οι ταινίες γυρίζονταν σε μαυρόασπρο φιλμ που βοηθούσε στο να τονιστεί η κατάλληλη, σκοτεινή,
με στοιχεία δανεισμένα από τον γερμανικό εξπρεσιονισμό, ατμόσφαιρα), τους χαρακτήρες
(μοιραίες γυναίκες, αποτυχημένοι άντρες) και τη θεματική του: εγκλήματα, υπόκοσμος, προδοσίες, ωμή βία.
Ξεκινώντας με σκηνοθέτες όπως ο Ντίνος Κατσουρίδης, ο Ερρίκος Ανδρέου, ο Ντίνος Δημοπουλος και
ο Σωκράτης Καψάσκης, και στη συνέχεια με νεότερους, όπως οι Γιώργος Καρυπίδης, Δημήτρης Σταύρακας,
Δημήτρης Παναγιωτάτος, Νίκος Γραμματικός, Γιάννης Οικονομίδης και Κάρολος Ζωναράς,
ο ελληνικός κινηματογράφος έδωσε τα δικά του δείγματα του είδους, με ταινίες που δεν έχασαν
στο πέρασμα του χρόνου την ομορφιά, την ατμόσφαιρα και τη δύναμή τους.

Προβάλλονται οι ταινίες:

ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ – Ντίνος Κατσουρίδης (1960)
ΕΦΙΑΛΤΗΣ – Ερρίκος Ανδρέου (1961)
Η ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ / ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ – Γιώργος Καρυπίδης (1982)
Η ΝΥΧΤΑ ΜΕ ΤΗ ΣΙΛΕΝΑ – Δημήτρης Παναγιωτάτος (1986)
Η ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ – Δημήτρης Σταύρακας (1983)
ΚΛΕΙΣΤΗ ΣΤΡΟΦΗ – Νίκος Γραμματικός (1991)
ΜΑΧΑΙΡΟΒΓΑΛΤΗΣ – Γιάννης Οικονομίδης (2010)
ΜΠΙΓΚ ΧΙΤ – Κάρολος Ζωναράς (2012)
Ο ΖΕΣΤΟΣ ΜΗΝΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ – Σωκράτης Καψάσκης (1966)
ΠΑΝΙΚΟΣ – Σταύρος Τσιώλης (1969)


ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΤΟ WOODSTOCK ΚΑΙ Η ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ HOLLYWOOD

Στις αρχές του 1969 στις Ηνωμένες Πολιτείες, κι ενώ βρισκόμαστε στο απόγειο του πολέμου του Βιετνάμ,
ο Λίντον Τζόνσον αποχωρεί από την προεδρία του έθνους και στη θέση του ορκίζεται ο Ρίτσαρντ Νίξον,
στα στούντιο του Μέμφις ο Έλβις Πρίσλεϊ γράφει το “Long Black Limousine” (στο περίφημο άλμπουμ του,
“From Elvis in Memphis”), στα πανεπιστήμια του Χάρβαρντ και του Μπέρκλεϊ ξεκινούν οι πρώτες καταλήψεις,
με ελικόπτερα της Εθνικής Φρουράς να ψεκάζουν τους φοιτητές με ειδική σκόνη που καταστρέφει το δέρμα,
στη Νέα Υόρκη ξεκινάει η κίνηση για τα δικαιώματα των γκέι, ο κόσμος σ’ ολόκληρο τον πλανήτη παρακολουθεί
τον αστροναύτη Νιλ ‘Αρμστρονγκ να κάνει τα πρώτα του βήματα στη Σελήνη, τα διεθνή τηλεοπτικά μέσα
παρουσιάζουν τη Σφαγή στο Μάι Λάι, οι μαζικές διαδηλώσεις ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ αυξάνονται καθημερινά,
οι οπαδοί του Μάνσον δολοφονούν τη Σάρον Τέιτ και αστυνομικοί του Σικάγου δολοφονούν
στον ύπνο τους μέλη των Μαύρων Πανθήρων. Ενώ, τον Αύγουστο (15-18) διεξάγεται το φεστιβάλ του Γούντστοκ,
όπου συμμετέχουν οι πιο διάσημοι τραγουδιστές και τα συγκροτήματά τους, φεστιβάλ που θα καταγράψει
με την κάμερά του ο Michael Wadleigh. Την ίδια χρονιά το “Νέο Χόλιγουντ”, όπως θα γίνει στη συνέχεια γνωστό,
αρχίζει να παραμερίζει το γκλάμορ και τον ψευτο-συναισθηματισμό των παραδοσιακών ιστοριών του,
εμφανίζοντας μια σημαντική ανανέωση στα θέματά του, μαζί με ένα είδος αυτοκριτικής, επηρεασμένο
από τα διάφορα εθνικά και διεθνή γεγονότα. Αυτό εκφράζεται σε μια σειρά ταινιών, μ’ επικεφαλής τους “Δυο ληστές”
(που έγινε η πιο εμπορική ταινία της χρονιάς) και τον “Καουμπόι του μεσονυκτίου” (Όσκαρ καλύτερης ταινίας).
Ταινίες που άλλοτε άμεσα και άλλοτε έμμεσα καταπιάνονται με θέματα όπως τον πόλεμο του Βιετνάμ, τους αγώνες
για τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα, τις φοιτητικές εξεγέρσεις, τις πολιτικές δολοφονίες, το φεμινιστικό κίνημα,
την ελευθερία στον έρωτα και τις εκτρώσεις, ταυτόχρονα θέτοντας ερωτήματα
γύρω από το ρόλο της εξουσίας, της κρατικής βίας και γενικότερα το ρόλο του κράτους.
Θέματα με τα οποία καταπιάνονται οι ταινίες που επιλέξαμε στο αφιέρωμα αυτό.


Προβάλλονται οι ταινίες:

ALICES RESTAURANT – Arthur Penn
BUTCH CASSIDY & THE SUNDANCE KID – George Roy Hill
MIDNIGHT COWBOY (Ο Kαουμπόι Του Μεσονυχτίου) – John Schlesinger
TELL THEM WILLIE BOY IS HERE – Abraham Polonsky
THEY SHOOT HORSESDONT THEY? – (Σκοτώνουν Τα Άλογα Όταν Γεράσουν) – Sydney Pollack
WILD BUNCH (‘Αγρια Συμμορία) – Sam Peckinpah
WOODSTOCK – Michael Wadleigh
ZABRISKIE POINT – Michelangelo Antonioni


ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΑΝΤΟΥΑΝΕΤΤΑ ΑΓΓΕΛΙΔΗ – ΑΛΙΝΤΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

  

Αντουανέττα Αγγελίδη
ΚΛΕΦΤΗΣ ‘Η Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ 
(80’) | ΟΙ ΩΡΕΣ (ΜΙΑ ΤΕΤΡΑΓΩΝΗ ΤΑΙΝΙΑ) (85’)

Αλίντα Δημητρίου
ΠΟΥΛΙΑ ΣΤΟ ΒΑΛΤΟ
 (107’) | Η ΖΩΗ ΣΤΟΥΣ ΒΡΑΧΟΥΣ (98’)


ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ

ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΔΡ. ΚΑΛΙΓΚΑΡΙ – 
Robert Wiene (1920 – 71’)
συνοδεία ζωντανής μουσικής

Μουσική σύνθεση & πιάνο: Νίκος Πλάτανος
Ηλεκτρική κιθάρα, MIDI κιθάρα, αναλογικό synthesizer, theremin: Τηλέμαχος Μούσας
Μουσικό πριόνι + effects: Νίκος Γιούσεφ

Η ΚΑΘΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΝΙΑ – Χρίστος Σιοπαχάς (125’)

ΤΕΛΕΤΗ ΛΗΞΗΣ
Τετάρτη 4/12 στις 21.00

Ο τίτλος της ταινίας θα ανακοινωθεί προσεχώς!

Η διοργάνωση του 32ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου ευχαριστεί τους υποστηρικτές και συνεργάτες φορείς,
τους εμπορικούς χορηγούς και τους χορηγούς επικοινωνίας της φετινής διοργάνωσης:

INFO

ΤΡΙΑΝΟΝ (21/11- 4/12, Κοδριγκτώνος 21) & ΑΝΔΟΡΑ (28/11- 4/12, Σεβαστουπόλεως 117)

ΠΗΓΗ: http://www.panoramafest.org/index.php

SUMMER DRIVING

Αναδημοσίευση από το «cinecollectiva»

Αυτή η εικόνα δεν έχει ιδιότητα alt. Το όνομα του αρχείου είναι summer-driving.jpg

Απόπειρες αποτύπωσης των οδικών διαδρομών μας, κυρίως για να περάσουμε ευχάριστα την ώρα μας και να θυμόμαστε τα «νιάτα» μας, όταν ο πραγματικός Χρόνος θα πλησιάζει στη δύση του και θα παγώνει το αίμα μας….Δεν είναι ούτε cinema, ούτε κάτι αντίστοιχο, είναι η 5η μικρού μήκους ταινία μας(η 3η που δημοσιεύουμε), που τη φτιάξαμε εντελώς πρόχειρα για το κέφι μας, με εσκεμμένα εμφανείς όλες τις αδυναμίες ακόμα και στους κραδασμούς πάνω στην κίνηση, θέλοντας να αποδείξουμε την αξία, αλλά κυρίως τη δυσκολία των πραγματικών road movies και των δημιουργών τους, εξάλλου ανέκαθεν ήμασταν οπαδοί αυστηρά και μόνο του εκείνου του cinema των δημιουργών ακόμα και αυτών που ήταν με πολύ μικρό μπάτζετ.
Στην πραγματικότητα δεν μας ενδιέφερε ουδέποτε το cinema των ηθοποιών(εξάλλου οι καλοί ηθοποιοί μπορούν να κάνουν μια άθλια ταινία, με ένα χάλια σενάριο ενδιαφέρουσα), παρά μόνο των δημιουργών.
Το μότο του Ταρκόφσκι είναι αυτό που ανέκαθεν μας ενδιέφερε και που αποθεώναμε. «Στον κινηματογράφο(έλεγε ο μέγιστος Ταρκόφσκι) ηθοποιός  μπορεί να είναι οποιοσδήποτε, ακόμη και o μανάβης της γειτονίας». Κάτι αντίστοιχο έλεγε και ο τεράστιος Τζάρμους που δήλωνε ότι «ηθοποιοί είμαστε όλοι». Υποσημείωση συντάκτη ότι δεν έχουμε το παραμικρό με τους ηθοποιούς που τους θαυμάζουμε, αλλά το σινεμά είναι συσσώρευση τόσο πολλών τεχνών για να αποθεώνεται μόνο μια, δηλαδή η θεατρική της μορφή όχι ως περιεχόμενο αλλά ως κεντρομόλος δύναμη!!!
Το παρακάτω φιλμάκι(ο Γιαραμπής να το κάνει τέτοιο), όπως και τα προηγούμενα, δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα, εξάλλου είναι και τα τραγούδια των συγκροτημάτων που ανήκουν σε αυτά και στους δημιουργούς τους που τους ευχαριστούμε γιατί ομορφαίνουν τη ζωή μας. Ευχαριστούμε δημόσια τα γκρουπ και τους δημιουργούς που με τις τραγουδάρες τους έντυσαν το τρίτο παρών μας δημιούργημα (στο χέρι…με το χέρι), που θα θυμίζει κάτι απ΄αυτό στο μέλλον ως παρελθόν πια, ειδικά σήμερα που είμαστε στις 26/7/2019. Αυτό είναι το video clip για να θυμόμαστε, όταν και εφόσον γεράσουμε, ότι κάποτε ζήσαμε όμορφα, αλλά τότε μάλλον δεν θα μπορούμε!!!

ΠΙΣΗΜΑΝΣΗ: Ορισμένα αναρτώμενα πολυμέσα από το διαδίκτυo στους ιστότοπους μας, όπως εικόνες & κυρίως video που αναρτούμε (με τη σχετική σημείωση της πηγής η οποία αναγράφεται πάνω και μέσα στην ίδια την προβολή τους), αναδημοσιεύονται θεωρώντας ότι είναι δημόσιας προβολής χρήσης και αναδημοσίευσης.Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, καλλιτεχνών, μουσικών, τραγουδοποιών, συγκροτημάτων, δισκογραφικών εταιρειών, κινηματογραφιστών, φωτογράφων, η ιδιοκτητών καναλιών στα διαδικτυακά πολυμέσα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε.Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολoγίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα άρθρων συνεργατών και αυτό δε μας δεσμεύει ως επιχείρηση.Για άρθρα και διαφημιστικό υλικό που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς
το πρώτο απηχεί την προώθηση και προβολή των διαφημιζόμενων και το δεύτερο αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν
καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο και τις ιστοσελίδες μας.

Εκπομπή 2η istoschWEBRADIO & Ηλεκτρικές Κολλεκτίβες 7/6/2019

ο istosch WEB RADIO και οι Ηλεκτρικές Κολλεκτίβες είναι ξανά εδώ μετά από 12 χρόνια στη δεύτερη εκπομπή τους, φυσικά με λυμένες τις πρώτες τεχνικές ατέλειες, αλλά με κάποιες άλλες μικρότερης εμβέλειας που θα τις διορθώσουμε με τον καιρό…

  • Opening Jingle————————————————
    1) 00:43- 05:49 The Wolfgang Press – Ecstasy
    2) 06.13- 10:51 The Sundays – Wild Horses
    3) 12.34- 17:32 Adorable – Sunshine Smile
    4) 18.10- 25:43 Frank Zappa – Titties & Beer
    5) 26:30- 29:19 Babes in Toyland- Realeyes
    6) 29:44- 33:09 Hole- Violet
    7) 33:50- 38:47 PJ Harvey – To Bring You My Love
    8) 39:44- 47:19 Sonic Youth-Sprawl
    9) 48:10- 51:50 Dead Moon-Running Out Of Time
    10) 54:09- 58:51 Mudhoney – Kill Yourself Live (2018 Released)
    11) 61:31- 61:38 Savage Republic – Ceremonial
    12) 67:46- 69:58 SOAD-F…k the system
    13) 70:45- 74:31 Bambara – Monument (2018 Released)
    14) 75:12- 76:47 Anti-flag – This Machine Kills Fascists
    15) 77:14- 81:51 Tom Waits- Gun Street Girl
    16) 83:08- 86:27 Wire- Point of Collapse
    17) 87:10- 90:42 Plan 9 – How Many Times
    18) 91:31-94:38 Napalm Beach – Why do parties have to end
    19) 94:53-98:08 The Watermelon Men – Back In My Dreams
    20) Ending Jingle ———————————————–

«Μηχανές» ένα κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ απ΄την Ινδία.

12 χρόνια istosch data &web center...Και το ταξίδι συνεχίζεται....12 χρόνια istosch data &web center...Και το ταξίδι συνεχίζεται....«Μηχανές» ένα κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ απ΄την Ινδία.

Το Ντοκιμαντέρ «Μηχανές» Rahul Jain «Machines» ο αγγλικός τίτλος είναι ένας «ύμνος» στη θυσία που κάνει το προλεταριάτο για την παραγωγή κερδοφορίας, στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας κατά τη γνώμη μας και όχι μόνο σε αυτόν τον κλάδο, αλλά αυτός αναδείχνεται μέσα από το υπέροχο film που γυρίστηκε το 2016 κάτω από πραγματικές και απάνθρωπες συνθήκες και αυτό είναι που κάνει την ταινία – ντοκιμαντέρ απίθανη και άξια μνείας, εξάλλου το σινεμά δεν είναι μόνο θέαμα, (βασικά δεν είναι καθόλου θέαμα), αλλά δημιουργική ανάλυσης και μεγέθυνση της γραμμής παραγωγής όπως αυτή αντανακλάτε από την κινηματογραφική κάμερα, επιβεβαιώνοντας την ποίηση του τεράστιου Μαγιακόφσκι… «Η τέχνη δεν πρέπει ν’ αντανακλάσαν τον καθρέφτημα σαν φακός να μεγεθύνει». Το ντοκιμαντέρ του Rahul Jain, αφορά τους ανθρώπους που εργάζονται στα κλωστοϋφαντουργικά εργοστάσια του Gujurat της Ινδίας και εμφανίζει εκτός απ΄τη γραμμή παραγωγής και το βαθμό εκμετάλλευσης που πραγματοποιείται μέσα σε αυτήν, αλλά και τα δεινά του να περιμένεις στην ουρά για να βγάλεις ένα κομμάτι ψωμί μέσα σε απάνθρωπες συνθήκες. Ο τίτλος είναι επιλεγμένος για να αποδείχνει ως σήμα κατατεθέν την σύγχρονη Ινδία που ο καπιταλισμός διείσδυσε πολύ γρήγορα και δυναμικά με αποτέλεσμα περιβάλλον και άνθρωποι να βιάζονται οικειοθελώς για ζήσουν εαυτούς και αλλήλους του οικείου περιβάλλοντος τους. Τα σώματα των εργαζομένων σχεδόν καθ΄ όλη τη διάρκεια της ταινίας παρουσιάζονται γυμνά και ευάλωτα, έχοντας γίνει μέρος των μηχανών αλλά κυρίως μέρος της παραγωγικής διαδικασίας. Οι ρυθμοί της δουλειάς είναι ακατάπαυστοι, αμείλικτοι, απάνθρωποι. Η ζοφερή εικόνα του φιλμ διάχυτη παντού, με την εικόνα του αγοριού που σχεδόν κοιμάται όρθιο, κάνοντας την επαναλαμβανόμενη εργασία βρόγχο για ώρες σε μερικά καρέ είναι ενδεικτική. Σε διαφορετικό χρονικό σημείο, ένας άλλος νεαρός εργάτης κοιμάται πάνω σε λόφους από κουρέλια και βρώμικα υφάσματα. «Η φτώχεια είναι παρενόχληση, κύριε» λέει ένας τρίτος εργάτης και συνεχίζοντας να τονίζει:«Πρέπει να εγκαταλείψεις τη γυναίκα σου και τα παιδιά σου για να έρθεις εδώ» αφήνοντας να εννοηθεί το αυτονόητο αν δεν δουλέψω χωρίς τη θέληση μου η οικογένεια μας θα μείνει χωρίς τροφή. Το «Μηχανές» ένα κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ απ΄την Ινδία που καταγράφει με κάθε λεπτομέρεια τις απάνθρωπες συνθήκες σε εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας, αναδείχνοντας σε όλο τους το μεγαλείο τις σχέσεις παραγωγής, στον γοργά αναπτυσσόμενο Ινδικό Καπιταλισμό. Η Ινδία των BRICS που μπορεί να θυμίζει Μ. Βρετανία του 19ου αιώνα, αλλά βαδίζουμε αισίως στο τέλος το πρώτου τετάρτου του 21ου αιώνα με την  Ασία να αποτελεί πια συνειδητά το κέντρο της εργατικής τάξης που γοργά αναπτύσσεται δια της βασικής αντίθεσης του καπιταλισμού ανάμεσα στην εργασία και το κεφάλαιο, αλλά και μιας άλλης της τρίτης αντίθεσης ανάμεσα στο σκοπό των παραγωγικών δυνάμεων και τον σκοπό του κεφαλαίου που νομοτελειακά θα επέλθουν σε σύγκρουση κάποια στιγμή σε εκείνη την Ήπειρο και όχι στην Ευρωπαϊκή που πνέει τα λοίσθια.Το ντοκιμαντέρ είναι διάρκειας 75 λεπτών, συμπαραγωγής Ινδίας, Γερμανίας και Φινλανδίας, 2016, η γλώσσα είναι τα Χίντι και θα υπάρχουν Ελληνικοί και Αγγλικοί υπότιτλοι.


RCT(Radio Collectiva Team) Συντάκτες του Soundcollectiva

 

          

https://www.kerdos-property.gr/en/contact-kerdos

http://mediterranean-fertility-center.gr/