Όχι δεν έφυγε ο Ντιέγκο, έβαλε γκολ στο θάνατο

Αν υπήρχε Θεός, αυτός θα ήταν ο μόνο ένας και το όνομα του Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα…

Γεννήθηκε στις 30 του Οκτώβρη του 1960 και έφυγε σήμερα στις 25 του Νοέμβρη του 2020 και κατά τα φαινόμενα έπειτα από μετεγχειρητικές επιπλοκές που προέκυψαν μετά από πρόσφατη επέμβαση από μάτωμα στον εγκέφαλο.

Για μας ο Ντιέγκο δεν είναι(δεν υπάρχει ήταν) απλά ο μεγαλύτερος μπαλαδόρος όλων των εποχών, ήταν η επιτομή του ποδοσφαίρου, τόσο ως φαντασία, τόσο ως σχεδιασμένη καλλιτεχνική φιγούρα που κορόιδευε τους αντιπάλους του, το χρόνο, το μεταβολισμό του, τους προπονητές(εξάλλου ήταν και ένας σπουδαίος τεχνικός), όσο και ως συγκροτημένος ποδοσφαιριστής.

Ο Ντιέγκο ήταν και ο Θεός της Μπάλας ως παιχνίδι και Θεός του ποδοσφαίρου.

Ήταν και είναι μια ασύλληπτη φιγούρα που ήμασταν τυχεροί που τον ζήσαμε, που τον λατρέψαμε, που τον είδαμε σε δυο τελικούς Παγκοσμίου Κυπέλλου και πανηγυρίσαμε μαζί του το μοναδικό Παγκόσμιο τίτλο που πήρε ομάδα που αγαπήσαμε και προλάβαμε να το δούμε.

Ήταν αυτός που μας έκανε να λατρέψουμε την Μπαρτσελόνα, μα πιότερο τη Νάπολι, να μην αποκοπούμε απ΄το ποδόσφαιρο, όταν αυτό παγκοσμίως άρχισε να γίνεται μπίζνα.

Ο Ντιέγκο όπως όλοι οι Θεοί της Αρχαιότητας είχαν αδυναμίες, αλλά ανέκαθεν τις αψηφούσε και μαζί του παθαίναμε ντελίριο λατρείας μαζί του. Ο Ποδοσφαιρικός ΘΕΟΣ που τίμησε όσο λίγοι(μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού ήταν αυτοί που τίμησαν τη φανέλα με το 10, σήμερα δεν υπάρχει κανείς), την επιτελική αυτή θέση, όχι μόνο σαν επιτελάρχης, αλλά σαν εργάτης και ηγέτης ταυτόχρονα.

Εκεί που δεν μπορούσαν οι άλλοι έκανε τα μαγικά του και δουλειά για άλλους 6 παίκτες, τότε είχαμε το 4-3-3, η το 3-5-2 που σήμερα δεν πολύ συνηθίζονται, ήταν ο κορμός της κάθε ομάδας από την άμυνα και πέρα.

Δεν ήταν ο ποδοσφαιριστής με τα six-pack, παρότι το μυοσκελετικό του σύστημα ήταν εφάμιλλο ενός τεθωρακισμένου που κανένας δεν μπορούσε να το σταματήσει.

Ήταν ο άνθρωπος που διάλεξε στρατόπεδο, ήταν με τους μη έχοντες, ήταν πάντα με τους φτωχούς και καταφρονημένους, ήταν ο άνθρωπος που δεν απώλεσε τίποτα από αυτά που του δίνουν την ταυτότητα του ανθρώπου κι ας ήταν ΘΕΟΣ.

ΟΧΙ Ο ΝΤΙΕΓΚΟ ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΕ, ΈΚΑΝΕ ΝΤΡΙΠΛΑ ΚΑΙ ΈΒΑΛΕ ΓΚΟΛ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟΝ.

Οι μαγικοί Πλάβι και η εποχή του μπασκετικού ονείρου

Με αφορμή την φυγή ενός σπουδαίου μπασκετικού σπορτ καστερ, του Κώστα Μπατή και με αφορμή τη σαν σήμερα γέννηση του «Μότσαρτ του Μπάσκετ», η «του γιου του διαβόλου» του τεράστιου Ντράζεν Πέτροβιτς το 1964, θυμηθήκαμε την Ομάδα των Πλάβι και μαζί με αυτούς, όλα τα ιερά τέρατα της εποχής. Πλάι σε αυτούς. είχαμε δύο εκ των τσπουδαιότερων ομάδων όλων των εποχών στο χώρο του Μπάκετ να παρελαύνουν ως εικόνες που δεν λένε να ξεθωριάσουν, της ΣΟΔ της Γιουγκοσλαβίας, της ΕΣΣΔ & της Deam Team I των ΗΠΑ, για όσους μας λένε για Μπάσκετ σήμερα(που φυσικά δεν βλέπεται).

Και τι ονόματα δεν περνάνε από αυτό το ντοκιμαντέρ των συνειρμών μας, από αυτά που προξενούν ανατριχίλα και δεν υπάρχουν σήμερα, οι Πάσπαλιε, Ντίβατς, Κούκοτς, Ράτζα, Ζντοβτς,Νταλιπάγκιτς, Ραντοβάνοβιτς, Κόμαζετς, Βράνκοβιτς, Περάσοβιτς, Σρετένοβιτς, Σαμπόνις, Βολκόφ, Τιχονένκο, Βάλτερς, Κουρτινάιτις, Χομίτσιους, Μπελοστένι, Γιοβάισα, Μαρτσουλιόνις, Τκατσένκο, Γκομπόροφ, Ταρακάνοφ, Ματζικ Τζόνσον, Μαικλ Τζορνταν, Κλαιντ Ντρεξλερ, Μακ Χέιλ, Λάρι Μπερντ, Αζαϊα Τομας, Σκοτι Πίπεν, Ντειβιντ Ρομπινσον, Πάτρικ Γιουιν, Τσαρλς Μπαρκλεϊ, Τζον Στοκτον, Καρλ Μαλόουν και άλλα τόσα ονόματα που για να τα αρθρώσεις και μόνο λεκτικά νομίζεις ότι ζεις σε ένα όνειρο που κάποιοι και κάποιες είχαμε την ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΕΥΤΥΧΙΑ ΝΑ ΤΑ ΔΟΥΜΕ. Όταν τα ακούς παθαίνεις μερικά καρδιακά επεισόδια και άλλα τόσα μικροεγγεφαλικά, αλλά μετά συνέρχεσαι και αντιλαμβάνεσαι ότι ήταν ένας ολοκληρωτικός οργασμός πάνω και μέσα σε μια εικόνα που δύσκολα το μπάσκετ θα ξαναβγάλει και να είστε σίγουροι πως δεν έχει εξελιχθεί από τότε σε επίπεδο τεχνικών, τακτικών κοκ, απλά έγινε περισσότερο σκληρό και δυνατό. Τέτοια ονομάτα, όπως τα παραπάνω, ενσωματώνονταν μέσα σε κάτι ορχήστρες που μάλλον δεν θα ξαναδούμε ποτέ.

Εδώ μιλάμε για υπεραθλητές της καλαθοσφαίρισης, στην κυριολεξία καλλιτέχνες, προσωπικότητες διηπειρωτικής εμβέλειας, με αισθητική, ηθική, χιούμορ, μαθηματική και ομαδική λογική στο παιχνίδι τους, ευφυέστατους, πλαστικούς στις κινήσεις, που απορροφούσαν σαν σφουγγάρι τα σχέδια των υπερεγκεφάλων όπως ο Γκομέλσκι, η ο Ντούντα. Τόσο η τους παιδική αθωότητα, όσο και το ταλέντο τους ξεχείλιζαν απ΄τα αυτιά και η αυτοπειθαρχία τους μεγαλουργούσε μέσα στα πλαίσια της ομαδικότητας, όχι στα πλαίσια του ανταγωνισμού, αλλά της ευγενούς άμιλλας.

Ήταν αξιοζήλευτα μεγέθη και ποιότητες μεγατόνων. Όλα τα παραπάνω, έφτιαχναν ένα μείγμα μοναδικό, που αν και άθεοι όταν τους βλέπουμε ξανά στα βίδεο του ίντερνετ, έστι για να θυμηθούμε κάτι από αυτά τα μικρά, ωστόσο μαγικά κι απολαυστικά θαύματα τους, μας παίρνουν τα ζουμιά και μας οδηγούν να λέμε ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ τι χάρμα οφθαλμών και χάρμα ιδέσθαι ήταν αυτό κι αναμφισβήτητα ήταν ΕΥΛΟΓΙΑ που το ζήσαμε!!!

Είναι αξιοσημείωτο πως σε ένα ντοκιμαντέρ που έφτιαξε το NBA, ακούγονται τοποθετήσεις όπως αυτή του Ράτζα, η του Ντίβατς για το πόσο όμορφη ζωή ήταν εκείνες τις εποχές με την ύπαρξη του σοσιαλισμού. Που είχε φτιάξει τις υποδομές, τεχνικές και άλλου τύπου εκπαίδευση που προσπαθούσε να δημιουργήσει το νέο τύπου άνθρωπο. Αυτόν που δημιουργούσε τη φαντασία και την ομαδικότητα(τελικά δεν ήταν ολοκληρωτικά σφαγεία οι χώρες αυτές, όπως μυθολογικά και προβοκατόρικα έχουν αφήσει με οδηγό την ΕΕ να διαρρέει); Και στο τέλος διαφαίνονταν η ουσία, ότι όλα τα παραπάνω τα έφτιαχνε το σύστημα αποθεώνοντας τα πηγαία ταλέντα στο όνομα του κοινού καλού.

Άλλο στοχασμός, άλλο ψυχανάλυση και άλλο φιλοσοφία.

Ήρθε ως χορηγούμενο το παρακάτω και αφορά ένα σεμινάριο για τους τρεις μεγάλους της φιλοσοφίας. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή, χωρίς φυσικά να γνωρίζουμε το ποιόν των διοργανωτών, ούτε υπάρχει καμία μομφή και κριτική για αυτού που πραγματοποιούν και δεν μας αφορά κι όλας, απλά αυτό που μας αφορά είναι να αναδείξουμε ότι απ΄τους τρεις μόνο ο Μαρξ υπήρξε φιλόσοφος.
Ωστόσο εφόσον εκ των τριών που θα παρουσιαστούν μόνο ο ένας υπήρξε φιλόσοφος, ο γέρο Κάρολος δηλαδή, γιατί οι άλλοι δυο ήταν κάτι άλλο; Ειδικά ο Νίτσε που ήταν στοχαστής, όσο για τον Φρόιντ πέραν της ξεπερασμένης ψυχανάλυσης μέσα απ΄ την ιστορία της επιστήμης τη ψυχολογίας, άνηκε μόνο στην δική του κατηγορία, αυτή της πρωτόγονης ψυχανάλυσης που ακόμα ανήκει. Είναι ξεπερασμένος και στον τομέα του, ωστόσο επ’ ουδενί δεν είναι φιλόσοφος, ούτε καν στοχαστής, αλλά ο πρόγονος των ψυχαναλυτών. Να σημειώσουμε ότι κι αυτός δεν διδάσκεται διεξοδικά πουθενά, παρά μόνο ιστορικά πουθενά σε κανένα τμήμα Ψυχολογίας στον κόσμο, ως ένα από τα εκατοντάδες πρόσωπα που την διαμόρφωσαν ως ανθρωπιστική επιστήμη.
Στην παρούσα αναφορά δεν είναι το ζητούμενο ο Φρόιντ και η θεωρία του που στον πολύ κόσμο είναι κατανοητό ότι δεν είναι Φιλόσοφος, αλλά στο Νίτσε και γιατί τελικά είναι στοχαστής και όχι Όχι φιλόσοφος που επίσης δεν διδάσκεται σε κανένα σχεδόν σύγχρονο τμήμα Φιλοσοφίας ανά την υφήλιο;
Να εξηγήσουμε τη διαφορά στοχαστή και φιλοσόφου πριν μπούμε σε επί μέρους αναφορές:
Η φιλοσοφία είναι μορφή της κοινωνικής συνείδησης, και η νεότερη φιλοσοφία είναι ανθρωπιστική επιστήμη, κατά την οποία επιδιώκεται η επεξεργασία μιας κοσμοθεωρίας, ενός συστήματος ιδεών και αντιλήψεων για τη θέση του ανθρώπου στον κόσμο.Ερευνά τη γνωστική, αξιολογική, αισθητική, ηθική του ανθρώπου προς τον κόσμο.Χωρίζεται στην Οντολογία(τη διδασκαλία του είναι), και στην Γνωσιολογία(την θεωρία της γνώσης)και έχει δυο μεγάλες σχολές τον Υλισμό και τον Ιδεαλισμό.
Ανάμεσα στις δυο μεγάλες σχολές που ενυπάρχουν από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα υπάρχουν και επί μέρους άλλες, αλλά δεν αποτέλεσαν ποτέ τίποτα το αξιόλογο, από άποψη επιρροής και καινοτομίας, ενώ στις δυο μεγάλες αυτές σχολές υπάρχουν εκατοντάδες υποσχολές.
Εκτός του ότι ο Νίτσε δεν διδάσκεται σε κανένα πανεπιστήμιο και σε καμία σχολή φιλοσοφίας του κόσμου, ακόμα και ως ένας εκ των εκπροσώπων του υποκειμενικού βολονταρισμού και του υποκειμενικού αμοραλισμού(και οι δυο κατηγορίες είναι μέρος του υποκειμενικού ιδεαλισμού ως το δίπολο στον ίδιο τον ιδεαλισμό ανάμεσα στον αντικειμενικό και στον υποκειμενικό), δεν είναι όμως φιλόσοφος, αλλά στοχαστής.
Ποια είναι τώρα η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα σε αυτά τα δυο;
Η Φιλοσοφία μιλάει και ερευνά τη θέση και σχέση του Ανθρώπου στον κόσμο, ενώ η Στοχαστική(που δεν αναγνωρίζεται και ως επιστήμη) για τη θέση και σχέση του ατόμου στον κόσμο. Η φιλοσοφία βασίζεται στη θεωρητική και πρακτική στάση του ανθρώπου απέναντι στην αντικειμενική πραγματικότητα(ακόμα και οι σχολές του ιδεαλισμού αυτό κάνουν, δεν εξατομικεύουν το ερώτημα, αυτό το κάνουν οι στοχαστές) και ξεκαθαρίζει τις αμοιβαίες σχέσεις υποκειμένου και αντικειμένου.
Για το Μαρξ δε θα μιλήσουμε γιατί η Μαρξιστική – Λενινιστική φιλοσοφία είναι μια ξεχωριστή παράμετρος στην Σύγχρονη Φιλοσοφία, που για πρώτη φορά στην ιστορία της τελευταίας γίνεται επιστήμη για τους γενικούς νόμους της κίνησης και εξέλιξης της φύσης, της κοινωνίας και της γνώσης.
Η κλασική φιλοσοφία εξηγούσε τον κόσμο, ενώ η μαρξιστική φιλοσοφία πως θα αλλάξει τον κόσμο.«Οι φιλόσοφοι μονάχα εξηγούσαν τον κόσμο, το ζήτημα, όμως, είναι να τον αλλάξουμε» έλεγε ο γέρο Κάρολος δίνοντας μια άλλη διάσταση στην εν λόγω επιστήμη ανάγοντας την ως τέτοια.
Θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες γι αυτό, ωστόσο εμείς θα σταματήσωουμε εδώ πέρα μιας και η επιστήμη της Φιλοσοφίας είναι ένα σοβαρότατο επιστημονικό πεδίο για να αναλωνόμαστε για πράγματα που την υποβαθμίζουν στο επίπεδο της θαυμασιολογίας.

Η συνεισφορά των ιδιωτικών ΜΜΕ στον κοινωνικό αυτοματισμό.

Η συνεισφορά των ιδιωτικών ΜΜΕ στον κοινωνικό αυτοματισμό.

Προχτές είδαμε ένα ρετρό βίδεο για την trash tv από το 1991 και μετά που μπήκε στη ζωή μας μαζί με τη ιδιωτική τηλεόραση.Στην trash tv συμπεριλαμβάνουμε και τα διαλεχτά, απαστράπτοντα κανάλια των καναλαρχών. Τα επιχειρήματα μιας ορισμένης κατηγορίας ανθρώπων που δεν είναι φασίστες, αλλά είναι πολύ κοντά στον κοινωνικό αυτοματισμό, δηλαδή το πρώτο στάδιο του κοινωνικού φασισμού γίνεται ασυναίσθητα. Αναπτύσσεται όμως μεθοδικά με τη βοήθεια των επικοινωνιολόγων των ΜΜΕ, όλα τα προηγούμενα χρόνια, αντικαθιστώντας στην κοινωνική συνείδηση και στην πραγματικότητα και στους «μη θεσμοθετημένους θεσμούς’ το αξίωμα «ο καθένας είναι αθώος μέχρι την απόδειξη της ενοχής του».

Αυτό ακριβώς έκαναν οι Τηλέ – Εισαγγελείς με τους παχυλούς μισθούς, όταν όλο το συνεργείο ήταν έναντι και με το 1/10 του μισθού του παραπάνω.Αυτό που είδαμε με τον Κοινωνικό Φασισμό είχε αφετηρία από τα σημερινά παραπαίοντα ΜΜΕ και έβρισκε έδαφος στο λούμπεν και στο Μικροαστισμό, εδώ και πολλά χρόνια.Όλο αυτό το σκηνικό το είδαμε να αναπτύσσεται πολύ έντονα μέχρι το 2012, που όποιος έλεγε κάτι διαφορετικό πήγαινε στην πυρά προς τέρψιν του φιλοθεάμονος κοινού που βγήκε στην επιφάνεια και άνηκε στο λούμπεν και στους μικροαστούς που τους μετέτρεπαν σε αφηνιασμένους κριτές που θα κομμάτιαζαν τον ανήθικο Raver, επειδή έκανε τη μάνα του να Κλαίει. Αυτό το μείγμα της βλακείας, του ακατάσχετου κουτσομπολιού, της αισθητικής του «εξυπνακισμού», της ατάκας και της απέραντης «μαλακίας'(δεν μιλάμε για τον αυνανισμό, αυτός είναι χρησιμότατος), θυμίζει τις χειρότερες στιγμές της Γερμανικής τηλεόρασης(τύπου RTL) και της τηλεόρασης των Ευαγγελιστών του Νότου στις ΗΠΑ. Να μη βγάλουμε απ΄έξω την ουρά του FOX στην ίδια χώρα, όπου τα προτεσταντικά κηρύγματα για την κόλαση του Δάντη που θα επέλθει σε ζώντες και νεκρούς,(σε όσους δηλαδή δεν ακολουθήσουν την κοινή γραμμή της ηθικής της κερδοφορίας).

Αυτό ήταν το υπέδαφος που δημιούργησε τον κοινωνικό εκφασισμό, έφερε τη ΧΑ στα σπίτια μας ως μια και καλά χαζοχαρούμενη ομάδα που πάει στο ΑΤΜ τους ηλικιωμένους μετατρέποντας την σε καλά και αγαθά και συμπαθέστατα Nerds την περίοδο της Κρίσης και μετά τα γεγονότα της Marfin.Δημιούργησαν Στρατιές αποχαυνωμένων τηλεθεατών, που έκλειναν και κλείνουν ακόμα και σήμερα τα μάτια και τα αυτιά στο περιεχόμενο της κάθε διαμαρτυρίας του όποιου λαϊκού κινήματος, αλλά και της ιστορίας.Συμψηφίζουν μια εγκληματική δράκα του υποκόσμου και του παρακράτους την ΧΑ και της παραφυάδες της(με εκατοντάδες ακόμα ανεξιχνίαστα εγκλήματα στην Αθήνα και αλλού από το 1982 και μετά), με ένα συμβολικό χτίσιμο της πόρτας ενός πρύτανη επί παραδείγματι, η με τους δήθεν εγκληματίες πρόσφυγες έναντι κάποιων ούτε καν πταισμάτων που δεν έγιναν ποτέ.

Να θυμίσουμε στους σχεδόν θαυμαστές του Γ΄ Ραιχ που μιλάνε πότε για επίπεδες γαίες, πότε για τον Ρότσιλντ, Ροκφέλερ, πότε για τον Σώρος, πότε για τους «ισλαμοφασίστες», ότι τους τελευταίους χρηματοδοτούσε η αγαπημένη τους ΕΕ και κυρίως Γερμανία, Νορβηγία και Σουηδία όπου ο ρατσισμός και φασισμός καλλιεργείται μεθοδικά εδώ και δεκαετίες όχι μόνο στο υπογάστριο των ενόπλων δυνάμεων και σωμάτων ασφαλείας.

Ότι ο πατριωτισμός τους σταμάτα, όταν ο Αγαπημένος τους Γ. Παπαδόπουλος συναγελάζονταν και οραματίζονταν παρέα την συνδιαχείριση του Αιγαίου με τον Ινονού, καθώς και την δημιουργία Συνομοσπονδίας με την Τουρκία και σήμερα την περιμένουν κι αυτοί ως το μάνα εξ ουρανού, αυτά εννοούν όταν λένε για Κόκκινες Μηλιές κλπ.Σε όλους αυτούς δεν χρειάζεται να τους προτείνεις να ανοίξουν κανένα βιβλίο, γιατί τα μόνα που θα ανοίξουν είναι αυτά του Λιακόπουλου, καμία Θούλη, καμία Κούφια Γη και λοιπές επικίνδυνες μπούρδες και ας δουν το αγαπημένο τους σύμβολο από ποιους ενισχύθηκε(Ford, BMW, BOSS, KRUPP, IBM, Goodyear, EXXON MOBIL, Kodak. Allianz, Nestle, Chevron, Starbucks κλπ)Να ψάξουν το όνομα Μαρίνους Φαν Ντερ Λούπε και τον υποτιθέμενο ρόλο του στην προβοκάτσια του Ραϊχσταγκ. Να θυμίσουμε εδώ πέρα, ότι ο παραπάνω οικοδόμος προερχόμενος από μια πολύ φτωχή οικογένεια κατηγορήθηκε ως εμπρηστής της Γερμανικής Βουλής και πέθανε στην γκιλοτίνα τρεις μέρες πρινσυμπληρώσει τα 25α γενέθλιά του στις 10 Ιανουαρίου του 1934, με τάχα μου δήθεν ηθικό αυτουργό το ΜΕΓΙΣΤΟ Δημητρόφ και την Κόμιντερν που ήταν και ο στόχος. Κατηγορήθηκε από την πρώτη στιγμή πως ήταν εκείνος που έβαλε τη φωτιά, ότι ήταν μέλος του ΓΚΚ, ενώ ουδέποτε ήταν και αυτό αποδείχτηκε στην πορεία αφού ήταν ένα λούμπεν στοιχείο χωρίς καμία ταξική συνείδηση, με αποτέλεσμα να δουλέψει η προβοκάτσια με ηθικό αυτουργό τους ΝΑΖΙ. Στο τέλος αποδείχτηκε κι αυτό, δηλαδή η σχέση που είχαν αποκλειστικά οι ΝΑΖΙ για να φέρουν τα πράγματα εκεί που ήθελαν, να δημιουργήσουν συνθήκες πολέμου.

Μην μας κάνει καμία εντύπωση ότι με ένα ανάλογο τρόπο τα ναζιστικά τσιράκια των εφοπλιστών χτύπησαν όταν το λαϊκό κίνημα πήγε να σηκωθεί όρθιο και μάλιστα σε μια τράπεζα που 2 χρόνια αργότερα την χρεοκόπησαν οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες της στην Κύπρο και εν συνεχεία στη χώρα μας, με την βοήθεια της ΕΕ, να έχουν βάλει βαθειά τα χεράκια τους μέσα.»Μην χαίρεστε που σκοτώσατε το κτήνος. Η σκύλα που το γέννησε ζει και είναι πάλι σε οργασμό» (Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, όταν είδε κόσμο στις πλατείες να πανηγυρίζει για το τέλος του φασισμού και του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου)

Η μέρα που δάκρυσε η Μαφάλντα

Σήμερα 30 του Σεπτέμβρη του 2020, στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής άφησε την τελευταία του πνοή, ο τεράστιος Quino (Κίνο), η Χοακίν Σαλβαδόρ Λαβάδο (Joaquín Salvador Lavado), αυτό ήταν το πραγματικό του ονοματεπώνυμο, που γεννήθηκε στις 17 του Ιούλη του 1932, στην Φουενχιρόλα της Ισπανίας. Αν δεν καταλάβατε ακόμα ποιος ήταν ο εν λόγω, θα σας πούμε μόνο αυτό: Ήταν ο δημιουργός και σκιτσογράφος της Μαφάλντα.

Cretan's land productions

Ο Θάνατος είναι μια φυσική διαδικασία που όλοι θέλουμε να την αρνηθούμε και νομίζουμε ότι καλά κάνουμε και θέλουμε να την αρνηθούμε. Μέχρι όμως να βρούμε το ελιξήριο της Αθανασίας, η έστω της παράτασης τη ζωής και μάλιστα ποιοτικά για μερικές ακόμα δεκαετίες, η και αιώνες, θα πρέπει να φτάσουμε στην αταξική κοινωνία. Μέχρι τότε και θα στεναχωριόμαστε και θα υμνούμε το έργο των προγενέστερων απανταχού της υφηλίου, όχι μόνο γιατί έφυγαν, αλλά κυρίως γιατί αυτή η μοναδικότητα δεν βρίσκει συνεχιστή. Φυσικά αυτό δεν μπορεί να κρατήσει για πάντα και μετά από ένα διάστημα καλό θα ήταν να προσαρμοζόμαστε στη νέα φάση γιατί η ζωή συνεχίζεται…..

Σήμερα 30 του Σεπτέμβρη του 2020, στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής άφησε την τελευταία του πνοή, ο τεράστιος Quino (Κίνο), η Χοακίν Σαλβαδόρ Λαβάδο (Joaquín Salvador Lavado), αυτό ήταν το πραγματικό του ονοματεπώνυμο, που γεννήθηκε στις 17 του Ιούλη του 1932, στην Φουενχιρόλα της…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 207 επιπλέον λέξεις

Επιχείρηση Bagration 22-23.6.1944, η επιχείρηση Απελευθέρωσης της ΣΣΔ της Λευκορωσίας

Η 22 του Ιούνη του 1944, ήταν η ημερομηνία που ο Κόκκινος Στρατός εξαπέλυσε τη μεγαλύτερη στρατιωτική αντεπίθεση που γνώρισε μέχρι σήμερα η ανθρώπινη ιστορία και η ονομασία της είχε τον κωδικό Επιχείρηση Μπαγκρατίον. Την ίδια στιγμή, τόσο στη Δυτική Ουκρανία, όσο και στο μέτωπο της Βαλτικής, καθώς και γύρω από την περιοχή της Καρελίας συνεχίζονταν αμείωτα οι επιχειρήσεις απελευθέρωσης περιοχών της υπό κατοχή Δυτικής ΕΣΣΔ.
Σε όλο το μήκος του Ανατολικού Μετώπου συγκεντρώθηκαν σε αμυντική γραμμή από την πλευρά των Ναζί 3.800.000 στρατιώτες, 2500 Άρματα μάχης 16.000 Πυροβόλα & 1.500 Αεροπλάνα, δηλαδή αριθμούσαν 170 Μεραρχίες, σε σύνολο 248 από αυτές που είχαν απομείνει, όπου σε συνολικό αριθμό κι αθροιστικά όλες μαζί, αριθμούσαν 4.900.000 το έμψυχο δυναμικό της Βέρμαχτ, αλλά και των Βάφεν ες-ες.
Παρά την βαριά ήττα των Γερμανών Ναζί στην Επιχείρηση της απελευθέρωσης της Ουκρανίας, (όπου έχασαν 118 Μεραρχίες το Φθινόπωρο του 1943 και χωρίς να υπολογίζεται η φθορά που υπέστησαν το Καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς στο Κουρσκ), στο Ανατολικό Μέτωπο, το εναπομείναν βασικό μέτωπο των Ναζί σε όλη της τη γραμμή είχε συγκεντρώσει το πάνω από το 61% των δυνάμεων τους δηλαδή 3,000.000 έμψυχο δυναμικό.
Από τα 3.000.000 μόνο το 1.200.000 βρίσκονταν στην περιοχή της Λευκορωσίας, το άλλο 1.000.000 στη περιοχή της Β. Δυτικής Ουκρανίας που ακόμα κρατούσε την περιοχή γύρω από το Λβοφ, ήταν συγκοινωνούντα δοχεία μεταφοράς υλικού πολέμου, ενώ η ομάδα στρατιών Βορράς είχε γύρω στις 800.000 στρατιώτες όπου κι αυτοί είχαν επαφή με τις μονάδες του Μόντελ.
Επειδή το Βορειοδυτικό μέτωπο της Ουκρανίας, είναι σύνορο με τη Λευκορωσία οι 52 μεραρχίες της πρώτης και οι 65 της δεύτερης είχαν τη δυνατότητα να αλληλοσυμπληρωθούν. Έτσι λοπόν το εγχείρημα για τον Κόκκινο Στρατό δεν ήταν μια εύκολη διαδικασία και ο εν λόγω τις έβλεπε σαν μια ενιαία οντότητα, εξάλλου στις επιχειρήσεις της Ουκρανίας, είχε περικυκλώσει με το 1ο Ουκρανικό και 2ο Ουκρανικό Μέτωπο των Κόνιεφ καΙ Γερεμένκο, την ομάδα Στρατιών Νότος.
Θα ήταν άτοπο λοιπόν, σε αυτό το μικρό σημείο του χάρτη να απομονώσουμε την επιχείρηση Μπαγκρατίον, ως ανεξάρτητη από τις άλλες. Μπορεί μέχρι το τέλος του Ιούλη του 1944 να είχε απελευθερώσει ολόκληρη τη ΣΣΔ της Λευκορωσίας, αλλά δεν ήταν ξεκομμένη επιχείρηση από τις υπόλοιπες, άσχετα αν από αυτήν εξαρτήθηκε ολόκληρη η εκκαθάριση του εδάφους της ΕΣΣΔ, ήταν δηλαδή η κύρια συμπαρασύροντας τόσο τα μέτωπα της Βάλτικής, όσο και της Ουκρανίας και αυτό την έκανε τόσο σπουδαία.
Ας δούμε όμως τι συγκέντρωσε και ο Κόκκινος Στρατός την 22η του Ιούνη του 1944 από άποψη δυνάμεων και δύναμη πυρός μόνο στο έδαφος της Λευκορωσίας, οι αριθμοί είναι τρομακτικοί.
2.400.000 Στρατιώτες, 36.000 πυροβόλα και όλμοι κάθε τύπου, 5000 άρματα μάχης, υπό τη διοίκηση του Ρόντμιστροφ και 5000 αεροσκάφη, όπου συνέδραμαν σε ένα μέτωπο 1000 χλμ με βάθος 600 χλμ για περίπου δύο μήνες.
Στα Τέσσερα Μέτωπα της Λευκορωσίας τον κεντρικό σχεδιασμό τον είχε η ΣΤΑΒΚΑ υπό τους Βασιλιεφσκι & Ζούκοφ σε συνεννόηση με τον βασικό συντονιστή της στο πεδίο της Μάχης τον ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΣΤΡΑΤΑΡΧΗ Κωνσταντίν-Κωνσταντίνοβιτς Ροκοσόφσκι όπου ήγούνταν και του πρώτου Λευκορώσικου Μετώπου.
Οι άλλοι τρεις ήταν οι Ιβάν Τσερνιακόφσκι, Γκεόργκι Ζαχάροφ και μια από τις μεγαλύτερες ιδοφυΐες της παγκόσμιας στρατιωτικής ιστορίας διαχρονικά, ο Ιβάν Μπαγκραμιάν.
Απέναντι είχε την «Ομάδα Στρατιών» υπό τη Διοίκηση του Στρατάρχη Μόντελ(τον ίσως σπουδαιότερο από τους εναπομείναντες της Βέρμαχτ) και που αποτελούνταν από την 2η, 9η, 4η και 3η Στρατιά Πάντσερ με 1.200.000 στρατιώτες, 1500 άρματα μάχης 8000 πυροβόλα και 800 αεροπλάνα.
Η Επιχείρηση Μπαγκρατίον ονομάστηκε έτσι, προς τιμή του ήρωα του Πατριωτικού Πολέμου του 1812, Πιότρ Μπαγκρατιόν και έληξε ολοσχερώς στα τέλη του Αυγούστου του 1944 με την ανακατάληψη και των τελευταίων χωριών της ΣΣΔ της Λεκορωσίας, όπου το μεγαλύτερο μέρος είχε ανακαταληφθεί ήδη ένα μήνα νωρίτερα.
Η επιχείρηση Μπαγκρατίον άνοιξε ουσιαστικά την πόρτα στην επέλαση του Κόκκινου Στρατού στην καρδιά του Κτήνους και την ήττα του το Μάη του 1945.

Μια υπερδύναμη που δε μπορεί να αναπνεύσει

Written By RCTeam all rights reserved ™℠ ®©

Image
Το 2016 λίγο πριν βγει ο Τραμπ, σε άρθρο μας είχαμε γράψει, ότι ο Αμερικανικός Εμφύλιος δεν τελείωσε ποτέ και αυτός ήταν ένας λόγος για να ανέλθει στην εξουσία ο εν λόγω.
Αξιοποίησε το βιομηχανικό κεφάλαιο του Βορρά και τη νοοτροπία των ψηφοφόρων του Νότου που από την εποχή του γερουσιαστή Mc Arthy δεν είχαν πολιτικό εκπρόσωπο.
Ο Τραμπ ως επιχειρηματίας υπηρεσιών και ως μεγαλομεσίτης που ξέρει τους νόμους του καπιταλισμού καλύτερα από τους νομικούς πρώην Προέδρους, γνωρίζει και την ιδιοσυγκρασία της λεγόμενης αγοράς, αλλά και του πως λειτουργεί η ανέκαθεν διαιρεμένη αμερικανική κοινωνία.
Προέβαλε το σύνθημα της αναδίπλωσης που και ο «αριστερός» Μπέρνυ έκανε με διαφορετική κατεύθυνση πάντα και φυσικά ανήλθε στην εξουσία.
Σήμερα για όσους δε γνωρίζουν καθόλου την Αμερικανική Κοινωνία, τόσο σε τοπικό, όσο και σε πανεθνικό επίπεδο, πέφτουν απ΄τα σύννεφα. Για μας που η Αμερική είναι ένας τόπος που αγαπάμε και μελετάμε όσο την πρώην ΕΣΣΔ, ήταν κάτι που εδώ και χρόνια γίνονταν με αμείωτους ρυθμούς. Να θυμίσουμε ότι επί κυβέρνησης Ομπάμα τα αστυνομικά εγκλήματα κατά των Αφροαμεικανών είχαν φτάσει στο επίπεδο της πιο σκοτεινής για τις ΗΠΑ περιόδου τις περιόδου του Χάρρυ Τρούμαν. Όμως κάποια στιγμή θα δίνονταν η αφορμή όπως αυτή που μας εξόργισε άπαντες σε όλο τον πλανήτη κι αυτό στις ΗΠΑ το βλέπουμε κάθε 10 χρόνια ειδικά το LA και στην περιοχή Compton που είναι κάτι ανάλογο με το πάλαι ποτέ Bronx.
Δε θα επισέλθουμε σε παραπέρα αναλύσεις και παραναλύσεις, γιατί το σημαντικό και η ουσία κρύβεται σε μια βαθιά αντίφαση της Αμερικανικής Κοινωνίας που είναι σαν το παιχνίδι με σχοινί που το τραβούν δυο πλευρές ταυτόχρονα και όποιον πάρει ο Χάρος.
Η Αμερικανική κοινωνία λόγω της αναδίπλωσης απ΄τη μια και της αναγκαιότητας βαθιάς εξάπλωσης κεφαλαίων απ΄την άλλη, βιώνει μια πολιτική και οικονομική αναμόρφωση, όπου τρία τινά συμβαίνουν και οξύνονται διαρκώς.
1)Οι αντιθέσεις ανάμεσα σε πολυεθνικές που θέλουν την αναδίπλωση και σε αυτές που δεν την θέλουν θεωρώντας παραδοσιακές αξίες τη συμμαχία με την ΕΕ και με την οποία έχουν μόνο στρατιωτική εμπορική σχέση καθώς και διατροφική.
2) Οι ταξικές αντιθέσεις στις ΗΠΑ είναι πιο οξυμένες από ποτέ και από παντού, καθώς και η Προτεσταντική ηθική, όπου αυτή εκφράζεται ως κορώνα ηθικής.
3) Η ιδιοσυγκρασία της Νότιο Ανατολικής ακτής και των πρώην πολιτειών της συμμαχίας του Νότου, αλλά και Πολιτειών της πάλαι ποτέ άγριας Δύσης, όπως η Νεμπράσκα κλπ, με οπλοχρησίες, φυλετικές ανωτερώτητες, WASP, KKK κοκ.
Υπάρχει και ένα τέταρτο με τους πετρελαιάδες του Τέξας, αλλά αυτοί έχουν το δικό τους Κράτος και πάντα εξυπηρετούνται από την όποια Αμερικανική Κυβέρνηση.
Φυσικά υπάρχουν και τα ανεκπαίδευτα όργανα της Τάξης, που πλην FBI (το οποίο είναι ένας Ομοσπονδιακός Οργανισμός), αλλά και των τοπικών στελεχών της όποιας τοπικής Αστυνομίας, οι μεσαίες και κατώτερες βαθμίδες Καταστολής και η Ασφάλειας της Τάξης, είναι κάτι λούμπεν στοιχεία ολκής. Πρόκειται για τους κατιμάδες του ντουνιά, που πιστεύουν στα ανεκδιήγητα δόγματα ότι η Γη είναι επίπεδη και άλλα τέτοια κουλά. Είναι πλήρως, αν όχι εντελώς ανεκπαίδευτοι στο βασικό, δηλαδή στο πεδίο της κοινωνικής συμπεριφοράς, θυμίζοντας τους Σερίφηδες της άγριας Δύσης και κρίνουν τα πάντα με όρους «ο καλός, ο κακός και ο άσχημος». Γι αυτούς, όποιος δεν είναι επιχειρηματίας, κρατικός λειτουργός, Πάστορας, λευκός αγγλοσαξονικής καταγωγής και χαρακτηριστικών, δηλαδή «ευυπόληπτος» ηθικά πολίτης, αποτελεί κίνδυνο για την κατ΄αυτούς διεφθαρμένη Αμερικανική Κοινωνία, τρομοκρατών και ξεπεσμένων ηθικά, ενώ θεωρούν ότι επιτελούν θεϊκή παρέμβαση.
Φυσικά υπάρχουν κι άλλα δευτερευούσης σημασίας, που δεν είναι της ώρας. Ωστόσο, ακόμη κι αν έχουμε αλλαξοβασιλίκια στην Αμερικάνικη Διοίκηση που δεν το βλέπουμε για να σας πούμε και την αλήθεια, ο Μπάϊντεν δε θα μπορέσει να σταματήσει τίποτα όχι μόνο γιατί δε θέλει, αλλά γιατί κυρίως οι Δημοκρατικοί με την κεντρίστικη πολιτική τους και ως οι βασικοί εκφραστές ιμπεριαλιστικής και επιθετικής πολιτικής ανά τον κόσμο, είχαν παραδώσει τη χώρα σε όλους αυτούς τους τοπικούς μηχανισμούς σε σχιζοφρενείς της άκρας δεξιάς να αλωνίζουν. Ο Καπιταλισμός να είναι καλά και να μην ασχολούνται οι πολλοί με το τι κάνει στο στρατιωτικό και βιομηχανικό σύμπλεγμα εκτός της χώρας.
Στις ΗΠΑ οι αντιθέσεις κεφαλαίου και εργασίας είναι τεράστιες, αλλά και οι πάσης φύσης δευτερεύουσες έχουν ταβανιάσει για να μην πούμε πλέον εδώ και δεκαετίες εκφράζονται ποικιλοτρόπως. Για παράδειγμα οι υπέροχες ΗΠΑ των επιστημών, της τέχνης, του πολιτισμού, του απλού ερασιτεχνικού αθλητισμού(ναι υπάρχει κι αυτό στις ΗΠΑ), της τεχνολογίας και της βιομηχανίας, προσκρούουν στον ύφαλο του Καπιταλισμού και ενός δαιδαλώδους συστήματος όπου η ρεβανσιστική Ηθική Πλειοψηφία των Ευαγγελιστών, των Μορμόνων και πάσης φύσης οπαδού της Παλαιάς Διαθήκης έχουν το πάνω χέρι. Που βάζουν το θέμα της άνωθεν τιμωρίας σε όλους όσοι θέλουν να αμφισβητήσουν τις αρχές των Συνομόσπονδων πολιτειών της Αμερικής(των Νοτίων κατά τον Αμερικάνικό Εμφύλιο του 1861 – 1865 δηλαδή) που ακόμα και σήμερα έχουν το πάνω χέρι παντού και καθορίζουν την κοινωνική συνείδηση ειδικά στα κέντρα που ηθικά και πολιτικά είναι ακόμα σε επίπεδο υπαίθρου η κωμοπόλεων.
Ο Αμερικανικός Εμφύλιος δεν τελείωσε ποτέ κι αυτά που βλέπουμε ακόμα κι αν καταλαγιάσουν δεν θα σταματήσουν να υπάρχουν, όμως τώρα υπάρχει και ένα αγκάθι που απορρέει από την πιο Δημοκρατική Πολιτεία των ΗΠΑ την Καλιφόρνια που ζητάει κι αυτή τη δική της έξοδο από τη χώρα θεωρώντας ότι δεν έχει και δεν θέλει να έχει σχέση με αυτού του είδους την ιδιοσυγκρασία.

Strawberry Moon new song of Thurston Moore

Στις 3 του Ιούνη του 2020 ο μεγάλος Thurston Moore παρουσιάζει τη νέα του δουλειά, ένα απίστευτο κομμάτι διανθισμένο γεμάτο από κιθάρες που αναδείχνουν τον ύμνο της σελήνης που μοίαζει με πια τεράστια κόκκινη φράουλα.

STRAWBERRY MOON by THURSTON MOORE

Οι πάσης φύσης ιοί και η σχέση τους με την πανίδα οικόσιτη και μη

Για να τελειώνουμε με τα παραμυθάκια και τις κακής κοπής συνωμοσιολογίες (βασικά ούτε καλής κοπής υπάρχουν), όλες αυτές στηρίζονται στη μεταφυσική στο συμβάν το οποίο δεν ερμηνεύτηκε επιστημονικά…
Στις πηγές είτε στην ιστορία, είτε σε οποιαδήποτε επιστήμη σημασία έχει μόνο το ιστορικά καταγεγραμμένο και τεκμηριωμένο(απ’ όλες τις απόψεις) γεγονός, τα επίσημα έγγραφα και ντοκουμέντα, τα υπόλοιπα αποτελούν μέρος μιας διαμορφούμενης κοινωνικής σχιζοφρένειας, ανήκουν στη σφαίρα της ψυχοπαθολογίας και χρήζουν ειδικής μελέτης.
Οι κορωνοϊοί υπάρχουν εκατομμύρια χρόνια και ήρθαν όπως όλες οι ασθένειες του ανώτερου και κατώτερου αναπνευστικού, αλλά και όλες οι ιώσεις από τότε που εξημερώθηκαν τα ζώα. Οι αθώοι και πραγματικά χρήσιμοι ιοί που ζούσαν κυρίως στα έντερα τους ξέφυγαν από αυτά μέσω των περιττωμάτων και εισήλθαν στο δικό μας κόσμο κάνοντας τους επικίνδυνους γιατί πολύ απλά βρίσκονταν σε άλλο άσχετο περιβάλλον με αποτέλεσμα να βρίσκονται σε σύγχυση. Όταν ένας ιός είναι αλλού γι αλλού, προσπαθεί να προσαρμοστεί, ωστόσο όμως δεν είναι ακριβώς ζωντανός οργανισμός αλλά πρωτεΐνη με RNA( ριβονουκλεϊκό οξύ), νερό και λίπος στο περίβλημα του.
Λειτουργεί όπως θα λειτουργούσε στο περιβάλλον του εντέρου όταν βρεθεί σε περιβάλλον ξενιστή, εισβάλει στον οργανισμό από τις εισόδους του και κάνει μίτωση μέσα στο κύτταρο που θα εισέλθει απελευθερώνοντας νέα παράγωγα που κάνουν ακριβώς αυτό που θα έκαναν και στο έντερο του προερχόμενου φορέα τους.
Πως όμως κάνει μίτωση όταν το RNA δεν είναι DNA;
Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, το RNA δρα ως ένας «ενδιάμεσος» μεταξύ του DNA, που είναι το «μόριο αποθήκευσης» της γενετικής πληροφορίας και της πρωτεΐνης, που είναι ο καθαυτός «εκτελεστής» της γενετικής πληροφορίας, δηλαδή το μόριο δια του οποίου η πληροφορία γίνεται συγκεκριμένη δράση και εδώ κρύβεται όλη η ουσία που παραπάνω λίγο πριν αναφέραμε.
Πάμε παρακάτω, το ολοκληρωμένο μόριο του RNA σε αντίθεση με το μόριο του DNA, δεν αποτελείται από δύο παράλληλες πολυνουκλεοτιδικές αλυσίδες, αλλά από μόνο μία αλυσίδα και οι αζωτούχες βάσεις του RNA είναι οι εξής τέσσερις: Αδενίνη, Ουρακίλη (αντί για Θυμίνη του DNA), Κυτοσίνη, Γουανίνη(οι οπαδοί της επίπεδης γης, των Ανουνάκι, των εξωγήινων και της Βίβλου, θα μας έλεγαν για την Ουχάν με όχημα τη σοφιστική).
Η πλειοψηφία λοιπόν των ιών, όπως είναι οι διάφοροι ιοί της γρίπης, οι κορωνοϊοί, ακόμα και ο ιός του A.I.D.S (ο γνωστός H.I.V.), οι οποίοι δεν έχουν ως «μόριο αποθήκευσης» της γενετικής πληροφορίας το DNA, αλλά το RNA.
Τα βιοχημικά εργαστήρια ανά τον κόσμο μελετούν τα ζώα και τις μεταλλάξεις που μπορεί να γίνονται ακόμα και στα οικόσιτα. Κατά την ταπεινή μας γνώμη καλώς τα μελετούν ακόμα και τα οικόσιτα. Δε συζητάμε για τα άλλα, μιας και με πολλά από αυτά πλέον και λόγω της αύξησης του πληθυσμού και κατάργησης του ζωτικού τους χώρου, εισβάλουμε ολοένα σε αυτόν. Είναι λοιπόν αναγκαιότητα να παρατηρούμε τους ιούς κάθε ζώου, γιατί μόνο έτσι θα απομονώσουμε τις ασθένειες του μέλλοντος, που μπορεί να είναι πολύ πιο πολύπλοκες από τον Κορωνοϊό. Όσον αφορά τώρα τη σχέση μας με τα οικόσιτα που ο ανεκδιήγητος δυτικός πολιτισμός(ελέω σύγχρονου καπιταλισμού φυσικά) τα μαντρώνει σε κλειστούς χώρους με αποτέλεσμα να έχουμε μεταλλάξεις στο εντερικό τους σύστημα καθώς τρέφονται ακίνητα και με χιλιάδες αντιβιώσεις που αλλάζουν τη χλωρίδα του εν λόγω με αποτέλεσμα όλα τα παραπάνω, εκεί πρέπει να γίνεται ακόμα μεγαλύτερος έλεγχος.
Στην Ασία η Πάπια είναι ένα εξαιρετικό έδεσμα το οποίο είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα(ο ιός της γρίπης από εκεί ξεκίνησε), όπως και όλα τα πτηνά, έχουν άλλον εντερικό σύστημα, πολλά δε από αυτά δεν έχουν νεφρά και τα περιττώματα τους είναι ωρολογιακή βόμβα για μας.
Τέλος καλώς ερευνούσαν στην Κίνα της νυχτερίδες για να βρεθεί αντίδοτο γίνονταν γιατί σε όλη την Ασία, ειδικά στην νότιο Ανατολική οι εν λόγω αποτελούν μια πρώτης τάξεως και μάλιστα σε μεγάλη κλίματα τροφή….
Καλώς κάνουν παντού, άσχετα αν λόγω καπιταλισμού δηλαδή λόγω του ικανού ποσοστού κέρδους ψάχνουν συνεχώς για εμβόλια, δυστυχώς δεν είμαστε Σοβιετική Ένωση, αλλά καπιταλιστική Ευρώπαϊκή Ένωση, με όλα τα αρνητικά της στην πρώτη γραμμή.
Αυτά για την ώρα γιατί θα έχουμε πολύ δρόμο ακόμα ειδικά μετά το Σεπτέμβρη που τα πράγματα και ελέω ιού της γρίπης και ελέω COVID 19(που έχουν βρεθεί 11 στελέχη του και τα περισσότερα από αυτά δεν ήταν από νυχτερίδες, αλλά από άλλα είδη πουλερικών, ούτε φυσικά έχουν κάποια σχέση με τα 5G) και είναι πλέον αξίωμα ότι δεν προήλθαν από την Κίνα παρά μόνο δύο εξ αυτών, για τους λόγους που αναφέραμε, καλό θα ήταν να προχωρήσουμε όλοι στην λήψη για δική μας προστασίας και στο αντιγριπικό και φυσικά στο εμβόλιο του πνευμονιόκοκκου.

Διατροφική υποχώρηση

Η κρητική γαία ειδικά την άνοιξη οργιάζει σε ποικιλίες από χόρτα που έχουν και την τοπική τους ονομασία(ντοπιολαλιά).
Πλούσια σε βιταμίνες C, Ε & D αλλά και άλλα αλκαλικά και όχι μόνο στοιχεία πολύ χρήσιμα για την υγεία, με τα περισσότερα να φύονται στο Δυτικό Ρέθυμνο και αρκετά λιγότερο στην επαρχία Αποκορώνου στα Χανιά.
Γενικά η χλωρίδα της Κρήτης αποτελείται από 1800 περίπου είδη φυτών από τα οποία τα 180 είναι ενδημικά δηλαδή συναντώνται στην Κρήτη και πουθενά αλλού στον κόσμο και αποτελούν ένα πολύ σημαντικό κομμάτι στην Μεσογειακή Διατροφή που ειδικά αυτές τις μέρες τις έχουμε περισσότερο από ποτέ ανάγκη μιας και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστήμα, ενώ από τον Οκτώβρη που θα έχουμε διατροφικό πρόβλημα που ξεκινάει από την ΚΑΠ που από το 1981 και μετά με τις διάφορες αποχρώσεις και παραλλαγές της μας έχει απαγορεύσει πρώτα και κύρια αυτό που ονομάζουμε πολυκαλιέγια κλπ
Η Κ.Α.Π της ΕΕ σήμερα με τον Codex Alimentarius, αποτελούν τον Νο 1 Κίνδυνο για μαζική εξάπλωση ειδικά μετά τη λύση της υγειονομικής κρίσης τον Καλοκαίρι, θα κάνει την εμφάνιση η διαφαινόμενη μεγάλης κλίμακας επισιτιστική κρίση που μάλλον θα επέλθει στα μέσα του Φθινοπώρου. Όλες οι εξαγωγικές χώρες βόειου & χοιρινού κρέατος εντός και εκτός ΕΕ, ΗΠΑ, Ολλανδία, Γαλλία, Πολωνία και Αργεντινή έχουν δηλώσει πως προτίθενται να κλείσουν τα σύνορα τους για μην έχουνε πρόβλημα εσωτερικής κατανάλωσης έπειτα από τις επιταγές των Τραπεζών Τροφίμων. Το ίδιο θα κάνουν και οι σιτοβόλώνες της Ευρώπης Λευκορωσία, Ουκρανία και Ρωσία όπου μαζί με το Καζαχστάν και την Πολωνία παράγουν το 70% των σιτηρών και άλευρων της παγκόσμιας αγοράς.
Ως χώρα το 70% του γάλακτος κρέατος που καταναλώνουμε είναι Γαλλικής και Ολλανδικής παραγωγής, μιας και φροντίσαμε από τότε που μπήκαμε στην ΕΟΚ που μετεξελίχθηκε σε ΕΕ, θα μας φέει σε δύσκολη θέση και μακάρι να βγουμε ψεύτες
Πολλοί λιγοί είναι αυτοί που κρατάνε τοπικούς σπόρους που ξέρουν τη διατροφική αξία της γης μας κι ενάντια στην πολιτική της ΕΕ (ευτυχώς υπάρχει και η απειρθαρχεία και ανυπακοή), μια γη που τη γεμίσαμε Ελιές και Πορτοκαλιές, δίφορες λεμονιές, αβοκάντο κλπ. Φυσικά όταν υπήρχε η ΕΣΣΔ ήμασταν ευνοημένοι και τα δίναμε με τη μέθοδο του «Clearing» δίνοντας γεωρικά προϊόντα και ως αντάλλαγμα παίρναμε βιομηχανικά προϊόντα, τεχνογνωσία δομικά υλικα. Όλος ο στόλος των τρόλει στην Αθήνα, τα μισά βαγόνια του ΟΣΕ και του ΗΣΑΠ, τα ιπτάμενα δελφίνια, λεωφορεία, πούλμαν, τηλέφωνα, αυτοκίνητα, τα μεγάλα σταδια της χώρας και το ΣΕΦ φτιάχθηκαν με αρχιτεκτονική και μηχανική υποστήριξη από την ΕΣΣΔ με αυτή τη μέθοδο. Τώρα αυτά δεν υπάρχουν.
Φροντίσαμε από χώρα εξαγωγής να γίνουμε χώρα εισαγωγής γεωργικών προϊόντων με αποτέλεσμα οι μισοί νέοι αγρότες της Κρήτης να μη γνωρίζουν τα παρακάτω που επί αιώνες ήταν μέρος της διατροφής μας και θεωρείται μια εκ των πιο υγιεινών της υφιλίου;
Πείτε μας τα πιο εμπορικά χόρτα της Κρητικής γης, πόσοι ξέρουν τις Αμπελαδρές, τις συρίδες, τις καυκαλίδες, τα τσοχάκια, τις λαγουδοπατούχες, τις προβατσούλες, τα κουρνοπόδια, τα λαμπαθα, τα τσιλιμπινίδια, τους αχατίζκους, τις κουτσουνάρες, τα παχάκια, τα λαγουδόχορτα, τις αβρονίες, τις αδρές, τα ραδίκια, το άγριο σταμναγκάθι και άλλα πολλά, που και το ανοσοποιητικό μας ενισχύουμε και σε κάθε δύσκολη περίοδο μας έβγαλε ζωντανούς, σε μια ύπαιθρο που είχε πολλαπλές λύσεις και τώρα καμία.
Αν κάποτε η ύπαιθρος παρήγαγε πληθώρα προϊόντων, τώρα πασχίζει να θρέψει με ένα είδος σε κάθε περιοχή με αποτέλεσμα την αθρόα εισαγωγή προϊόντων να έχουμε θέμα.
Τελικά όσο περισσότερο εξαρτόμαστε από την ΕΕ, τόσο μεγάλα θα είναι τα προβήματα μας.